نمایشگاه “اگرو ولگا”روسیه فرصتی برای ارزآوری صنعت دام و طیور ایران. نزدیکی جغرافیایی و هزینه‌های حمل‌ونقل مناسب، ایران را به یکی از تأمین‌کنندگان مهم بازار روسیه تبدیل کرده است.  تولیدکنندگان ایرانی با توجه به روابط تجاری مطلوب کشور با روسیه، صادرات محصولات دام، طیور و کشاورزی را به این سرزمین افزایش داده اند.

نمایشگاه “اگرو ولگا”روسیه فرصتی برای صنعت دام و طیور ایران

به گزارش پارسیان امروز

نمایشگاه “اگرو ولگا” روسیه

سرزمین روسیه به دلیل شرایط آب‌ و هوایی سرد، وابستگی زیادی به واردات مواد غذایی دارد.

ایران با بهره‌گیری از این فرصت، محصولات متنوعی مانند میوه، سبزیجات، گوشت و لبنیات را صادر می‌کند.

 بر همین اساس؛ نمایشگاه “اگرو ولگا” که در شهر کازان روسیه برگزار می شود.

به عوان یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای کشاورزی و دامپروری منطقه محل مناسبی برای حضور تولیدکننگان صنعت دام و طیور ایران می باشد.

این نمایشگاه که از ۱۸ تا ۲۰ تیرماه ۱۴۰۴ برگزار می‌شود،

فرصت مناسبی را برای معرفی محصولات، تجهیزات و فناوری‌های نوین کشاورزی و دام و طیور تولیدکنندگان ایرانی فراهم می‌کند.

شایان ذکر است مسئولین برگزاری این رویداد تجاری

در ایام برگزاری نمایشگاه “اگرو ولگا”

با در اختیار گذاشتن زمین‌های آزمایشی و کارگاه‌های تخصصی به شرکت‌کنندگان امکان بررسی عملی فناوری‌های جدید شرکت کنندگان را برای آنها فراهم می کند.

*******

موقع دست دادن با روس ها مواظب انگشتان خود باشید

غلامرضا بنی اسدی: آنان که به رغم نرد دوستی با ایران، لهیب آتش طمع و آزِ شیخ نشین‌های حاشیه خلیج فارس را شعله کَش می‌کنند، حواس شان باید به جزایرِ “کوریل” هم باشد. تنب بزرگ و کوچک و بوموسی، جزو جدایی ناپذیر ایران است. به هیچ کس اجازه نمی‌دهیم در مورد این حق مسلم، به باطل گویی بپردازد حتی اگر قصدِ فروشی اباطیلِ خود به شیخ‌های نفتی را داشته باشد. نه تاریخِ این جزایر قابل جعل است و نه جغرافیای آن را می‌شود به نامی جز ایران نامید. این هم حرف دیروز و امروز نیست بلکه حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک ریشه در دوره‌های پادشاهی هخامنشی، اشکانی و ساسانی دارد. زمانی که نه فقط کشور‌های حاشیه خلیج فارس که روسیه‌ای هم وجود نداشته است. خوب است روس‌ها بدانند که موضع گیری‌هایی از این دست نه تنها آورده‌ای برای آنان نخواهد داشت که طوفان در اعتبار باقی مانده شان هم خواهد کشید.

اشغال، مالکیت به دنبال نمی آورد. این که روس ها در جنگ جهانی دوم چهار جزیره ژاپنیِ کوریل را  به تصرف در آوردند دلیل نمی شود که صاحب دائمی آن بشوند. باید پا، پس بکشند از این درازدستی. ژاپنی ها از آن زمان تاکنون تلاش‌های دیپلماتیک گسترده‌ای برای پس گرفتن چهار جزیره از روسیه کرده‌است ولی به نتیجه نرسیده‌است. زمان اشغال، آمریکا پشت روسیه ایستاد تا ژاپن نتواند به حق خود برسد. تبانی دو ابرقدرت، خط اشغال را امتداد بخشید. امروز اما روز دیگری است و ژاپن حق دارد وجب به وجب خاکِ اشغال شده خود را از روس ها طلب کند. گرچه “ساکنان چهار جزیره مزبور بدون اخذ روادید به ژاپن سفر می‌کنند و متقابلاً اتباع ژاپنی نیز می‌توانند بدون روادید به این جزایر سفر کنند.” اما دست باید به بدن برگردد.

ادامه مطلب..